"Nereye Kayboldum?" yazılarımın son bölümünü nihayet yayınlayabiliyorum, en azından 2013 bitmeden :)
En son yazımda, 2. aşamaya hazır olduğumdan bahsetmiştim. Peki sonrasında ne oldu?
Dondurulmuş 14 embriyomdan birine kavuşmak için ilaç tedavisine başladım. Neyseki bu sefer göbekten iğneler yok derken, transfer öncesi kara haberi aldım. Günde iki doz kalçadan progestan iğnesi ve göbekten kan sulandırıcı iğne almam gerektiğini öğrendim. Tabi ki tek aldığım ilaçkar bunlar değildi ama gözümde en büyüyenler onlardı. Progestan iğnenin ne kadar can yaktığı iyice şehir efsanesine döndüğünden içimi bir korku sarmadı değil ^_^ Neyseki korkunun ecele çaresi yok diyerekten ilaçlarıma başladım ve evet hiç korktuğum gibi olmadı. İğneden deli gibi korkan biri olarak söyleyebilirim ki eğer bir şekilde progestan iğnesine başlamanız gerekirse hiç korkmayın! Bu sanırım tamamen insanın bünyesiyle alakalı. Gerçi artık bir sürü operasyon, iğne, sancı derken acı eşiğim baya yukarılara çıktı sanırım :)
